Van tiny houses en drijvende stadswijken tot CO₂-neutrale gebouwen: steeds vaker worden architecten en ontwerpers gezien als vernieuwers die met slimme oplossingen bijdragen aan een duurzamere en rechtvaardigere wereld. Maar in hoeverre kunnen architectuur en design daadwerkelijk maatschappelijke verandering teweegbrengen? En wanneer blijven goede bedoelingen vooral mooie ideeën?
In dit vak onderzoeken we hoe architectuur en design in de twintigste eeuw werden ingezet om de wereld opnieuw vorm te geven. We bekijken de maatschappelijke impact van ontwerp vanuit een historisch én mondiaal perspectief. Over de hele wereld experimenteerden architecten en ontwerpers met nieuwe manieren van bouwen, wonen en samenleven. Zo ontwierp de Mexicaans-Cubaanse Clara Porset moderne meubels met lokale materialen, bouwde Hassan Fathy betaalbare huizen van aarde en leem in Egypte, en onderzocht Minette de Silva hoe architectuur kon aansluiten bij het tropische klimaat van Sri Lanka.
Aan de hand van uiteenlopende voorbeelden uit de geschiedenis van twintigste-eeuwse architectuur en design verkennen we de spanningen tussen emancipatie en bevoogding, idealisme en praktijk. Daarbij stellen we kritische vragen: voor wie zijn deze ontwerpen bedoeld? Wie profiteert ervan? In dit vak leer je ontwerp niet alleen te begrijpen als iets functioneels of esthetisch, maar ook als instrument waarmee mensen proberen de samenleving — en de toekomst — vorm te geven.
Docent: Rixt Woudstra